>> > ...เมื่อเราอยู่มหาลัยเราจะคิดแบบนี้มั้ย...
> >> >
> >> > เรา...ได้อะไรหลายอย่างจากการเข้าแถวเคารพธงชาติ
> >> >
> >> > แม้...มหาวิทยาลัยจะเปิดเพลงชาติเสียงดังเพียงใด
> >> >
> >> >
> >>ก็ไม่ได้หมายความว่าเรากำลังยืนเข้าแถวกันเป็นห้อง
> >> >
> >> > เรา...รู้อะไร หลายอย่างจากกิจกรรมรักการอ่าน
> >> >
> >> > แม้...เราจะจดและบันทึกความรู้ในมหาวิทยาลัยจะมีมากมายเพียงไหน
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเราต้องส่งอาจารย์
> >> >
> >> > เรา...นั่งกิน ข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร
> >> >
> >> > แม้...โรงอาหารที่มหาวิทยาลัยจะใหญ่แค่ไหน
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา
> >> >
> >> > เรา...เดินไป เรียนด้วยกัน
> >> >
> >> > แม้...ตึกและห้องเรียนในมหาวิทยาลัยจะหรูหรายิ่งใหญ่เพียงไหน
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนเราจะนั่งเรียนอยู่ทุกคน
> >> >
> >> > เรา...พูดคุยเสียงดังโหวกเหวกเมื่ออยู่ในห้องเรียน
> >> >
> >> > แม้...ในมหาวิทยาลัยเราจะพูดคุยเสียงดังเพียงไหน
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนๆทุกคนจะได้ยิน
> >> >
> >> > เรา...กลับบ้าน ทุกเย็นหลังโรงเรียนเลิก
> >> >
> >> >
> >>แม้...บ้านเราจะอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเพียงไหน
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเพื่อนที่อยู่ใกล้บ้านเราที่สุดจะได้กลับบ้าน
> >> >
> >> > ทุกวัน......เรา...นัดไป เที่ยวกันในวันหยุด
> >> >
> >> > แม้...ใกล้ๆมหาวิทยาลัยจะมีสถานที่ท่องเที่ยวมากมาย
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะนัดเพื่อนไปได้ครบทุกคน
> >> >
> >> > ถึงแม้กล้องดิจิตอลในมือถือเราจะมีความละเอียดสูงสุดถึง 10 ล้านพิกเซล
> >> >
> >> > ก็ไม่ได้ความว่า จะเก็บภาพเพื่อนๆได้ทุกคนพร้อมๆกัน
> >> >
> >> > เพื่อน คือ คนที่ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน...ก็รักกันได้
> >> >
> >> > ไม่ต้องเห็นกันทุกวัน...ก็รักกันได้
> >> >
> >> > ไม่ต้องหวานใส่กัน...ก็รักกันได้
> >> >
> >> > แต่รักอยู่ฝ่ายเดียว...เป็นเพื่อนกันไม่ได้
> >> >
> >> > เพราะเพื่อน...ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่...อย่างคำว่า...พ่อแม่
> >> >
> >> > ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่...อย่างคำว่า...แฟน
> >> >
> >> > แต่เกิดจาก...การกระทำซึ่งกันและกัน จะอยู่หรือไป...ใช้
> >>" ใจ " เป็นเกณฑ์
> >> >
> >> > จะอีกกี่นาน...เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่มี
> >>วันเลือนหาย
> >> >
> >> > เพื่อน คือ คนที่เรามั่นใจ อยากไปหามากที่สุด
> >>ไม่ว่าจะในยามสุขหรือยามทุกข์
> >> >
> >> > เพื่อน คือ คนที่เราไม่ต้องนอนร้องไห้ คอยโทรศัพท์ทั้งคืน
> >> >
> >> > เพื่อนก็โทรมาหา
> >> >
> >> > ฐานะ...ไม่ใช่ตัววัดว่าใครเหมาะจะเป็นเพื่อนใคร
> >> >
> >> > หน้าตาไม่ใช่มาตรฐานบอกว่า ใครควรจะเป็นเพื่อนใคร
> >> >
> >> > แต่น้ำใจ...จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า...ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา
> >> >
> >> > เพื่อน คือ
> >> >
> >> > คนที่แอบมาปรุงแต่งชีวิตเราซะจนกลายเป็นอาหารจานแปลก
> >> >
> >> > มีทั้งหวาน ขม อมเปรี้ยว เดี๋ยวเติม ความห่วงใย
> >> >
> >> > เดี๋ยวใส่ความรักหมักเป็นความผูกพันจนได้ที่
> >> >
> >> > สุดท้ายก็กลายเป็นอาหารจานดีที่ไม่มีผักชีโรยหน้า
> >> >
> >> > แต่ว่าเติมความจริงใจได้จนเต็มจาน
> >> >
> >> >
> >>เพื่อน...ก็เหมือนเสื้อตัวเก่งที่เราจะหยิบมาใส่ทุกครั้งที่เราต้องการความมั่นใจ
> >> >
> >> >
> >>และเมื่อพ้นเวลานั้นไป...เสื้อตัวนี้ก็ยังแขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิมเสมอเหมือนกับ
> >> >
> >> > เพื่อน...ที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ
> >> >
> >> > มันไม่มีคำสาปอะไรในเรื่องราวนี้แต่มันมีคำว่า "เพื่อน" อยู่ข้างใน...