มีหลายคนที่สับสนกับคำสองคำนี้
ความรัก กับ ความผูกพัน มันคืออะไรนะ ต่างกันอย่างไร
ความรัก กับ ความผูกพัน เหมือนกันมั้ยนะ
ถ้าไม่มีความผูกพันก็เกิดความรักได้นี่นา แต่ถ้าเกิดความรัก
แล้วไม่มีความผูกพันล่ะ จะเป็นไปได้รึเปล่านะ

สำหรับเรา ความรักกับความผูกพันไม่เหมือนกัน
มันแตกต่างกัน
ความรักเกิดขึ้นได้เสมอ ทุกที่ ทุกเวลา ไม่ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหน กับใครก็ตาม
บางครั้งเกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว และไม่สามารถตอบได้
ความรักคือการให้ การทุ่มเท การให้ความรู้สึกดีๆ ให้สิ่งที่เกินพอ
สำหรับใครซักคนที่เรารัก การทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข
จนเหมือนกับว่าคนๆ นั้นเป็นคนที่พิเศษกว่าคนอื่น
(ซึ่งจริงๆ แล้วก็ใช่)
ความรักจึงเป็นการทำเพื่อคนๆ หนึ่ง ซึ่งไม่ว่าเมื่อไหร่ เวลาไหน
สำหรับคนที่เรารัก ความคิดถึง ความเป็นห่วงจะเกิดขึ้นตลอดเวลา
เราจะห่วงว่าเขาไปที่ไหน ไปกับใคร ความรัก
เกิดขึ้นได้แม้เพียงพบกันแค่นาที แค่เห็นหน้าเพียงครั้งแรก ครั้งเดียว
ความรักไม่จำเป็นต้องใช้เวลา แต่การจะทำให้ความรักคงอยู่
หรือเกิดขึ้นได้จริงหรือไม่
นั่นต่างหาก เป็นสิ่งที่ต้องใช้เวลา และนำความผูกพันใส่ลงไป
เพราะความผูกพันเป็นสิ่งที่ทำให้คนสองคนได้รู้จักกันมากขึ้น

เป็นช่วงเวลาที่ทำให้คนสองคนปรับตัวเข้าหากัน
ความรักจะคงอยู่ได้ หากความผูกพันเกิดขึ้น

ความผูกพันนั้นต่างกับความรัก เพราะการผูกพันกับใครซักคน
ไม่จำเป็นที่เราจะต้องรัก
สำหรับความผูกพัน มันคือความรู้สึกคิดถึง
ช่วงเวลาหนึ่งที่เคยเกิดขึ้น การที่เราคิดถึงคนๆ
หนึ่งเวลาที่เราจากกัน ิ เวลาที่ไม่ได้พบ ไม่ได้พูดคุย นั่นไม่ใช่ความรัก
เราไม่ได้ทำสิ่งใดเพื่อเค้า
เราไม่ได้ต้องการให้สิ่งใดกับเค้า
ไม่ได้ห่วงว่าเขาจะไปกับใคร เมื่อไหร่ หรือที่ไหน
แต่เราเพียงแค่คิดถึง ความทรงจำที่ดี เวลาที่เคยอยู่ด้วยกัน
ดังนั้น ความผูกพันจึงเป็นเพียงความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากการใช้เวลา



มันเป็นความทรงจำ เป็นความรู้สึก และไม่ใช่ความรัก
เพราะเกิดได้กับทุกคน กับเพื่อน พี่ น้อง หรืออาจเป็นใครก็ตามที่ครั้งหนึ่ง
เคยใช้เวลาอยู่ร่วมกัน

มันเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดความคิดถึง และเป็นส่วนหนึ่งของ
การทำให้เกิดความรักนั่นเอง
ทั้งความรักและความผูกพัน เป็นสิ่งที่ควรมีอยู่ร่วมกัน
ถึงแม้ว่ามันจะแตกต่างกันก็ตาม สิ่งสำคัญมันอยู่ที่ว่า
เราจะแยกมันออกจากกันได้หรือเปล่าเท่านั้นเอง
ว่าอันไหนคือความรัก อันไหนคือความผูกพัน เพราะจริงๆ
แล้วมันแทบจะไม่ต่างกันเลย เพราะทั้ง 2 สิ่งควรจะมีอยู่คู่กัน

ปัญหาของความรักกับความผูกพันอยู่ตรงที่
บางคนไม่สามารถแยกได้ว่า ความรัก
กับความผูกพันต่างกันตรงไหน
ความสับสน ความลังเล จะเกิดขึ้น ถ้าหากวันนึง
คุณรักใครซักคน และมีความผูกพันกับใครอีกคน
คุณจะตอบตัวเองได้หรือเปล่าว่า
คุณจะเลือกใคร หากคุณคิดว่า
คนที่คุณผูกพันคือคนที่คุณไม่สามารถลืมเค้าได้
และคนที่คุณรัก คุณก็ไม่สามารถเลิกรักเค้าได้เช่นกัน
จำไว้ว่า… จงเลือกคนที่หัวใจของคุณต้องการ อย่าใช้คำว่าถูกหรือผิด
เพราะมันใช้กับความรักไม่ได้ แต่จงใช้หัวใจของคุณเอง
หากคุณต้องการค้นหาใครซักคนที่จะอยู่เคียงข้างคุณไปตลอดชีวิต

แล้วทุกๆอย่าง.. ก็จะผ่านไป


อดีต ก็ คืออดีต ผ่านไปแล้ว ย้อนกลับไปแก้ไขเหตุการณ์ต่างๆไม่ได้แล้ว
ใครที่เคยทำอะไร จะผิดจะถูก จะดีจะร้ายแค่ไหน ก็เป็นเรื่องของอดีต
ลาภ เกียรติยศ ชื่อเสียง ก็เป็นสิ่งไม่เที่ยงแท้แน่นอน ไม่คงทน
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ดังได้ ก็ดับได้ เป็นเรื่องธรรมดา

การกระทำใดๆ หากผิดศีล ผิดธรรม ผิดธรรมเนียม ประเพณีอันดีงามแล้วล่ะก็ มีโอกาสนำความทุกข์มาสู่ผู้กระทำได้เสมอ
แน่ล่ะ ยิ่งผิดมาก ก็ยิ่งทุกข์มาก
บางคนก็กลัวผู้อื่นจะล่วงรู้ และทำผิดยิ่งขึ้นไปอีก ก็ยิ่งทุกข์แสนสาหัสขึ้นไปอีก ตัวอย่างมีมากมาย ตามหน้าหนังสือพิมพ์ (กำลังโด่งดัง ตามกระแส...)

การโกหกเป็นบาป และก่อให้เกิดทุกข์ เห็นชัดๆ
ไม่มีใคร นับถือคนที่โกหก หลอกลวง
การทำผิด หากยอมรับผิด และหาทางแก้ไข ย่อมได้รับความเห็นใจมากกว่า

อย่างไรก็ตาม เวลาไม่สามารถย้อนกลับได้ เพราะคุณไม่มีเครื่องย้อนเวลากลับสู่อดีต

ณ เวลาปัจจุบัน สิ่งที่จะทำได้ คือตั้งสติ
ยอมรับสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้น
ใช้สติปัญญา แก้ไขปัญหา เหตุการณ์เฉพาะหน้า
ศึกษาและหาวิธี แก้ไข อย่างถูกต้อง ถูกธรรม
ไม่แก้ไขโดยใช้วิธีที่ผิดศีล โดยเฉพาะศีล 5

ถ้าคุณสังเกตให้ดี คนที่แก้ไขปัญหาผิดวิธี มักเกิดทุกข์ยิ่งขึ้น
เช่น การโกหก ย่อมถูกผู้อื่นประนาม และต่อว่า หากเขาล่วงรู้ความจริง
หรือ การดื่มสุรา เพราะยิ่งขาดสติ ก็อาจไปมีเรื่องที่อาจไม่อยากให้มีขึ้นได้
เช่น เกิดอุบัติเหตุ หรือ การทะเลาะวิวาท หรือ
ยิ่งถ้ายังอยู่ในวัยเรียนล่ะก็ อาจทำให้สูญเสียเวลาในการศึกษา และ ทำให้เรียนไม่รู้เรื่อง
หรือ สอบไม่ผ่านได้

ดังนั้น ควรแก้ปัญหาอย่างมีสติ หาสาเหตุ ของ ปัญหานั้นๆ และพยายามแก้ไขที่ต้นเหตุ
ทำปัจจุบันให้ดี เพราะปัจจุบันเป็นรากฐานแห่งอนาคต
คนเราเมื่อทำผิดแน่ล่ะ สถานการณ์บางอย่างเกิดขึ้นไปแล้ว
จะแก้ไขให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมย่อมไม่ได้
จะให้คนรัก คนชอบ จะให้ชื่อเสียงงดงาม เช่นเดิมย่อมไม่ได้
ดังนั้น การที่ไม่เคยทำผิดเลย ย่อมจะทำให้ผู้นั้นสบายใจที่สุด

อะไรๆ มันก็ผ่านมาแล้วผ่านไป ชื่อเสียง เงินทอง ของรัก ก็เช่นกัน
คุณอาจแก้ไข เปลี่ยนแปลงคนอื่นไม่ได้ เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมไม่ได้
สิ่งที่จะแก้ได้ คือ ต้องเปลี่ยนแปลงตนเอง
เปลี่ยนแปลงใจของตนเอง ให้ ยอมรับสถานการณ์
ทำใจ ปลง และ ปล่อยวาง คิดเสียว่าแล้วทุกๆอย่างก็จะผ่านไป
เมื่อเวลาเปลี่ยนไป คุณจะพบว่าใจของคุณก็จะเปลี่ยนไป
ความทุกข์มันก็ไม่คงที่ เวลาจะช่วยทำให้ความทุกข์ในใจคุณจางลงได้
เพราะทุกๆอย่างอยู่ที่ใจ

ฟังเพลงเพลง แพ้ใจตัวเอง - Jo Pop โจ ป๊อบฟังเพลงเพลง ไม่เสียใจที่ได้รักเธอ - พัดชา AF2

ฟังเพลงเพลง ฝุ่น

ชีวิตอิสระคือ ..การไม่ผูกมัด



วันนี้…เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งนี้ จนคิดว่าเราขาดไม่ได้..
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป…สักวันเราจะรู้ว่า…
สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้…เป็นส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา
ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา…

วันหนึ่ง…หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราพอใจ…ปรารถนา…ต้องการ…ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก…

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..
ความผูกพันกับสิ่งใดๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ

อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง…
คิดเสียว่า…เราโชคดี…ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
ความผูกพัน…ก็เหมือนกับความรัก…
หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็รู้สึกผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า…เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในช่วงเช้า…เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย…เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ…ต้องเติมสิ่งต่างๆ
ในเวลาที่แตกต่างกัน…ตามความเหมาะสม…
หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ แล้วเติมน้ำร้อนลงไป
ในทันที…ในแก้วใบเดียวกัน…เราก็จะพบว่า…
แก้วใบนั้น…ก็จะร้าว…แล้วก็เริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา…

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง…ไม่ผิด
ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง ให้กลับคืนในเวลาที่ควร
เพราะอย่างน้อยที่สุด…เราก็มีโอกาส…ได้ผูกพัน…
ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส…ได้รัก

ความสุขของกระทิ,แฮรี่พอเตอร์

สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า



สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้ เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา

เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

แต่ถ้าลองมองย้อนดู ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน

เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง

อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียง